Roteer je mobiel of vergroot je venster voor optimaal gebruik van deze website.

Jouw winkelmand

Product Title
Option 1 / Option 2 / Option 3
Product Note
Subscription Plan Info
Product Discount (-$0)
COUPON1 (-$0)
$0
$0
-
+
Je winkelmand is leeg.
Voer een kortingscode in
Je kortingscode is toegevoegd.
Helaas, deze code is niet geldig.
Coupon1
Coupon2
Subtotaal
$0
COUPON2
-$0
Korting
-$0
Totaal
$0

Bestellen


‍

De oncontroleerbare behoefte aan een grap

Waarom een beetje speelsheid op de werkvloer geen afleiding is, maar juist de motor voor energie, creativiteit en echte samenwerking.

Door

Pim van Os

Inspiratie

Verhaal

Human skills

Menselijkheid

Een grap op het juiste moment kan meer losmaken dan een uitgebreid verandertraject. In dit persoonlijke verhaal verkent trainer Pim van Os waarom humor en plezier niet tegenover serieus werken staan, maar er juist een onmisbaar onderdeel van zijn. Over de kracht van spelen, het doorbreken van sleur en waarom organisaties menselijker, creatiever en effectiever worden als er af en toe ook gelachen mag worden.

Al zo lang als ik mij kan herinneren heb ik de (bijna) oncontroleerbare behoefte om grappen te maken.

Ook als trainer voor een groep en in gesprekken met organisaties. Geef mijn ADHD de schuld, of mijn grote bek. Als ik lol en energie kan inbrengen, of een beetje kan ontregelen, dan kan ik het eigenlijk niet laten. Ik heb vaak getwijfeld of ik wel geschikt ben om een ‘serieuze professional’ te zijn. Maar hoe langer ik werk, hoe bewuster ik juist kies om niet alleen serieus te zijn. Omdat ik vind dat we op ons werk vaak te ernstig zijn, terwijl we plezier vergeten.

Durven spelen

Het gekke is: ernst en plezier hoeven elkaar helemaal niet uit te sluiten. Voor mij gaat plezier over de ruimte om als mens, en dus ook als professional, te mogen spelen. En het tegenovergestelde van de spelende mens, de 'Homo ludens' van de oude baas Huizinga, is niet ernst of serieusheid, maar sleur! In hoeveel teams of organisaties zie je die sleur niet terug?

Een organisatie in de sleur is voor niemand leuk. Ik zie een doembeeld voor mij als ik aan zo’n werkplek denk. Een plek waar wél ernstig wordt gedaan, maar geen ruimte voor spel of plezier is.

Je praat hier alleen nog maar in jargon, zodat er geen echte gesprekken gevoerd hoeven te worden. Status en rol zijn heilig, procedures belangrijker dan mensen. Tijdens de vast ingeplande werkgroep-vergadering wordt alleen maar in cirkels gepraat terwijl jij wegdroomt: “goh, wat zal ik vanavond eens eten?” Humor gaat hier over de slechte koffie, of komt met een steek onderwater.

Deze organisatie lijkt serieus en volwassen, maar het is eigenlijk angst of voorzichtigheid vermomd als volwassen gedrag. De speelgeest is weg. Dit is een karikatuur, maar herken je niet een paar (of veel!) symptomen in je eigen werk?

Wat als plezier meer ruimte zou krijgen in deze organisatie?

Dan krijg je energie van de gesprekken die je voert. Niet alleen door humor, maar ook omdat er ruimte is om jezelf te zijn. Dan mag je ook twijfelen, en het niet zeker weten. Dan gooi je in die ene vergadering toch dat halfgare creatieve idee op tafel, waarop drie anderen enthousiast aanhaken!

En als plezier en ernst naast elkaar bestaan, mag het ook schuren: een grap die de strakke procedure ontregelt of een scherpe opmerking die de vinger op de zere plek legt. Dan hoef je niet alleen je rol of functie te zijn, maar mag je ook gewoon mens zijn.

Mijn doembeeld wordt ineens een stuk rooskleuriger. Daar gaat mijn behoefte aan een grap denk ik over.

Omdat ik wil blijven spelen. Juist omdat werk al serieus genoeg is.

Wil jij eens doorpraten hoe dit thema groei kan realiseren voor jou?

Neem contact op met

Pim van Os

06 11 84 15 97
Pim van Os