Waar menselijkheid groeit, groeit de organisatie mee

Wij zien menselijkheid als sleutel. Waar mensen ruimte krijgen om zichzelf in te brengen en elkaar zonder maskers ontmoeten, ontstaat iets. Dat voelen we aan alles. En we zoeken naar woorden om het helder te duiden. Levenslust, zingeving, binding? Wat we zeker weten is dat menselijkheid de gemene deler is onder alles wat wij bij KSG doen.

Of het nu gaat om een training, intervisie of teambegeleiding: menselijkheid is altijd aanwezig. In elke rol – trainer, coach, procesbegeleider of collega.

De zoektocht naar betekenis

Het roept ook vragen op:
Wat is menselijkheid eigenlijk? Wat is onze visie hierop? En hoe maak je er ruimte voor?

Vanuit die vragen ontstond de wens om een manifest te schrijven. Een helder verhaal waarin we stelling nemen en delen waar wij voor staan.

Eerst naar binnen kijken

Om daar te komen, hebben we onze blik eerst naar binnen gericht. We gingen in gesprek met collega’s en onderzochten hoe zij menselijkheid ervaren en vormgeven. Op dezelfde vragen kwamen verschillende antwoorden. Iedereen legt andere accenten, gevormd door eigen ervaringen en inzichten. En toch: onder die verschillen voelen we hetzelfde fundament.

Menselijkheid laat zich misschien lastig exact definiëren, maar het is wel degelijk herkenbaar. In hoe mensen aanwezig zijn. In hoe ze elkaar ontmoeten. In wat er ontstaat als maskers wegvallen.

Vragen die blijven bewegen

Tijdens het onderzoek stonden steeds dezelfde vragen centraal:

• Wat betekent menselijkheid voor jou?
• Hoe breng je menselijkheid in je werk?
• Waar komt jouw kijk op menselijkheid vandaan?
• Waarom is het belangrijk?
  ‍

Het beantwoorden van die vragen is misschien minder belangrijk dan het onderzoeken ervan. Want juist in dat proces ontstaat beweging.

Menselijkheid als levende praktijk

Menselijkheid is geen concept dat je één keer vastlegt. Het is iets wat je steeds opnieuw onderzoekt en vormgeeft.

In hoe je kijkt.
Hoe je luistert.
Hoe je aanwezig bent bij de ander.

En misschien is dát wel de essentie: dat menselijkheid niet iets is wat je doet, maar hoe je er bent.